• امروز : سه شنبه - ۸ آذر - ۱۴۰۱
  • برابر با : 6 - جماد أول - 1444
  • برابر با : Tuesday - 29 November - 2022
1

نمایش علنی کشتار زنان یک آسیب جدی به جامعه است

  • کد خبر : 1678
نمایش علنی کشتار زنان یک آسیب جدی به جامعه است

لایحه امنیت زنان ومنع خشنونت علیه آنان در حالی در ادوار مختلف در حال بررسی است ٬ که هر روز بیش از روز پیش شاهد عادی شدن خشونت بر علیه زنان هستیم: “دختری در اهواز توسط شوهر….” ” زنی در سیستان توسط پسرش…” و هزاران زن در هزاران نقطه، بدون اسم و نام و نشان…. […]

لایحه امنیت زنان ومنع خشنونت علیه آنان در حالی در ادوار مختلف در حال بررسی است ٬ که هر روز بیش از روز پیش شاهد عادی شدن خشونت بر علیه زنان هستیم:

“دختری در اهواز توسط شوهر….”

” زنی در سیستان توسط پسرش…”

و هزاران زن در هزاران نقطه، بدون اسم و نام و نشان…. گویا تنها دلیل انتشار این اخبار “رعب افکنی برای زنان و مداومت به سکوت” است.

با انتشار عکس سربریده، بر این رعب افکنی دامن زده میشود. هدف از کشتن هر زنی، تحت عنوان “مجازات” و “بی عفتی” یا “مهدورالدم” بودن، و نمایش علنی آن باید به عنوان یک آسیب جدی اجتماعی سریعا بررسی بشود و راهکار جامعه شناختی- روان شناختی و حقوقی از سوی متخصصین امر ارائه شود.

به گمانم زمان بسنده کردن به وای و افسوس و انتشار تیتر خبر باید به سر آمده باشد؛ ما نیازمند مطالبه جدی و اقدام فوری هستیم. زنانی که در برابر خشونت خانگی و آزار و اذیت نزدیکانشان ایستادگی می کنند، حتی راه فرار هم ندارند.

از هر جای دنیا که شده بازگردانده میشوند تا مجازات شوند. تا توسط شورای گردن زنی خانوادگی شان، در غیاب دادگاه و قانون عادلانه و بی طرف، برادرها و شوهرانشان نقش دادگاه و بازپرس و دادستان و شعبه اجرا رو بازی کنند و امن ترین نقطه جهان که خانه بوده برای این زنان، تبدیل به قتلگاه شده!

‌امروز زنی از اکوادور بهم پیام داد؛ شوهر، فرزندش را اذیت و آزار کرده، در حالیکه مراحل دادرسی کیفری را در دادگاه طی میکند، پاسپورت و مدارک هویتیش توسط شوهر آزارگر جلب شده، و او و فرزند کوچکش در آن کشور گیر افتاده اند! حتی نمی تواند به خانه اش برگردد.

‌یکی از مددجویان خانه امن که زنی ست ۳۵ ساله، از روز نخست اسکانش در خانه امن تا حالا، در هر دیالوگ شوهرش با مددکار و خانواده اش یک جمله به وفور تکرار شده، اینکه: “بهش بگین گیرش میارم، میبندم به ماشینی که توقیف کرد، و دور تا دور شهر روی زمین میکشمش تا عبرت بقیه زنها بشه که به پلیس زنگ نزنن، که ماشینشو توقیف نکنه که نگه طلاق میخوام.”

‌این یک دیالوگ تخیلی نیست؛ این جملات نزد مددکار، خواهر زن خشونت دیده و مسئول فنی مرکز به تکرار ده باره تکرار شده! ‌گاهی یقین پیدا میکنم که زنان تا جایی اجازه بروز و ظهور و حضور دارند که تفکر و فرهنگ مردسالارانه اجازه بدهد. ما تا جایی میتوانیم حضور داشته باشیم و حرف بزنیم و رشد کنیم که تفکر و فرهنگ‌غالب تبعیض آمیز اجازه بدهد. بدون نام و نشان!

لینک کوتاه : https://zanandiplomacy.ir/?p=1678

برچسب ها

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.